Bu yazı, Türkiye’nin uzun süredir uygulanan Orta Vadeli Program (OVP) yaklaşımının sınırlarını ele alıyor ve Uzun Vadeli Program (UVP) temelli bir Planlama Modeline geçilmesi gerektiğini savunuyor. OVP’nin sıkı para politikası ekseninde şekillendiği, halkın refahını artırmak yerine yükü dar gelirli kesimlere bindirdiği belirtiliyor. UVP’nin eksikliği, toplumda güven sorununa ve ekonomik belirsizliklere yol açıyor.

Ayhan Kızıltan, ben@ayhankiziltan.com, Mersin 17 Şubat 2025 Uğurola Mersin, uğurola Türkiye… Ekonomist değilim, Makine Mühendisiyim… Ekonomi teorilerini, Ortodoks ya da Heterodoks, mikro, makro falan filan gibi ekonomi programlarını da pek bilmem… Ama piyasayı gözlemlerim, sektörleri izlerim, birçok sektörde çalışan işinsanlarıyla, sanayicilerle ve esnaflarla görüşürüm, bankacılarla, mali müşavirlerle, hukukçularla, kamu kurumlarının yöneticileriyle, akademisyenlerle görüşürü

Açlık sınırı ve yoksulluk sınırı TÜİK, Sendikalar ve bazı Bağımsız Kurumlar tarafından belirli dönemlerde hesaplanıp açıklanır. Açıklanan değerler genelde birbirinden farklı oluyor. Sendikaların ve bağımsız kurumların açıkladığı değerler toplumda daha gerçekçi kabul edilir. Gerçek değerlerden daha düşük değerlerin açıklanması, açlık sınırında ve yoksulluk sınırında yaşayan insanların durumunu iyileştirmiyor; yalnızca kağıt üzerinde kalıp algı yaratmak amaçlı kullanılıyor. Bu

Ayhan Kızıltan, ben@ayhankiziltan.com, Mersin 24 Mart 2024 Uğurola Mersin, uğurola Türkiye… Enflasyon, döviz kurları, faizler, vergiler, zamlar, sıkılan kemerler… Peki sonrası için plan nedir? Sanayi? Tarım? Yatırımlar? Maliyetlerin düşürülmesi? Üretim artışı? Dış satış (ihracat) artışı? Hazinenin öz malı döviz rezervleri? Tutum (tasarruf)? Yoksulluk? Yolsuzluk? Bunlarla ilgili neler uygulanacak sıkı para politikası sonuç verirse? Para politikası tek başına her şeyi halleder