Bu yazı, Türkiye’nin uzun süredir uygulanan Orta Vadeli Program (OVP) yaklaşımının sınırlarını ele alıyor ve Uzun Vadeli Program (UVP) temelli bir Planlama Modeline geçilmesi gerektiğini savunuyor. OVP’nin sıkı para politikası ekseninde şekillendiği, halkın refahını artırmak yerine yükü dar gelirli kesimlere bindirdiği belirtiliyor. UVP’nin eksikliği, toplumda güven sorununa ve ekonomik belirsizliklere yol açıyor.

Ayhan Kızıltan, ben@ayhankiziltan.com, Mersin 28 Mart 2024 Uğurola Mersin, uğurola Türkiye… Bir araştırmaya göre Türkiye'de toplumun yüzde 73,1'i para biriktiremiyormuş. Yani tasarruf edecek gelirleri bile yok; elde ettikleri gelir ancak karınlarını doyuyor. Karın doyurma işlemi zaman geçtikçe de aksamaya başlıyor; çünkü elde ettikleri gelir aynı kalıyor ama gıda fiyatları sürekli artıyor. Üstelik bu kesimin yüzde 100’ü de borçlu; bir yandan da borçlarını ödemeye çalışıyorlar

Bankalar kredi vermeyi kıstıkça, onların yerini TEFECİLER alacaktır. Türkiye'nin içinde bulunduğu Ekonomik Krizden doğan ve ağırlaşarak sürmekte olan İŞ ve YAŞAM MALİYETİ KRİZİ Türkiye'deki birçok işyerinin ve hanenin finansmanını her geçen gün artarak zora sokmayı sürdürüyor. İnsanların borçlarını ya da gereksinimlerini karşılamak için nakit desteği aradığı bir zamanda, tefeciler kurbanlarını arıyor olabilir, DİKKAT! Kredi bağımlısı bir ülke olmamızın yanısıra halkımızda kre